พระนางพญาพิษณุโลก พิมพ์อกนูนเล็ก  พระองค์นี้ได้จากกรุวัดอินทร์ กทม. เพราะมีฝ้ากรุเป็นปูนขาวอยู่ตามเนื้อพระ 
เพราะตามประวัตินั้น รัชกาลที่5 ได้นำมาจากพิษณุโลก และได้นำมาบรรจุไว้ที่วัดอินทร์นี้ ส่วนใหญ่จะเป็นพิมพ์อกนูนเล็ก 
องค์นี้ถือว่าเป็นพระที่ดูง่าย เข้าสูตรพระนางพญา  ขอบข้างหนา 9 มิล 1.เป็นพระเนื้อผสมกรวดทรายหยาบ 2.ผิวดินเหี่ยวย่นแบบที่เรียกว่าผิวมะระ 
มีเม็ดกรวดทรายโผล่ออกมาตามผิวองค์พระ เม็ดกรวดจะมีลักษณะสูงต่ำไม่เท่ากันซึ่งเป็นธรรมชาติ ของแร่ที่เป็นหินกับดิน ส่วนใหญ่พระที่ทำให้สึก 
จะใช้วิธีขัดออก ทำให้ผิวหน้าตัดเม็ดกรวดทรายเสมอกันทำให้ผิดธรรมชาติ 3.รอยตอกตัดด้านข้างที่เป็นเส้นทิว ของพระองค์นี้มีความเหี่ยวย่น
เป็นธรรมชาติมาก พื้นผิวด้านหลังเป็นผดสูงๆต่ำๆ เนื้อดินดูแห้งนุ่มนวลตา พระองค์นี้ตัดขอบชิดองค์พระทำให้พระเกศถูกเฉียนสั้นลง 
และปลายพระกันต์ถูกเฉียนหายไปโดยการตัดขอบชิด องค์นี้มีหน้าตาเห็นไรๆ เนื้อดินหยาบแห้งมีฝ้ากรุคลุมบางๆ 

***พระองค์นี้ไม่ได้ผ่านการใช้ เนื้อจึงดูหยาบและมีความแห้งแฝงอยู่ แต่ถ้าพระนางพญาถูกใช้มากๆ จะทำให้เนื้อจัด พระองค์นี้มีเนืิ้อเกินที่ต้นแขนขวา 
เข้าใจว่าบล็อคที่ปั๊มชำรุดเมื่อดึงพระออกจากบล็อค จึงมีเนื้อล้นอยู่ที่หัวไหล่ข้างขวาซึ่งเห็นได้ชัดเจน ส่วนเส้นชายจีวรของพระองค์นี้ที่วิ่งหายเข้าไป
ในซอกรักแร้กระเทาะหลุดหายไปถ้าดูแล้วชอบ สามารถมาดูองค์จริงที่บ้านได้ หรือโทรมาพูดคุย สอบถามได้ครับ 
 
Tel.02960-7144 , 0897981745 
ไพฑรูย์ (แฝด)