|
พระรอดพิมพ์ใหญ่วัดมหาวัน
ข้อมูลเฉพาะ :เป็นพระสร้างขึ้นราว พุทธศตวรรษที่ 12
ทำจากดินเหนียวและผงชีวภาพ(ผงว่าน) ของจังหวัด ลำพูน
ขนาดขององค์พระ สูง 2.5 ซม. กว้าง 1.3 ซม.หนา 0.8 ซม. น้ำหนัก 1.83 กรัม
ลักษณะ : พุทธศิลป์ ยุคสมัยทวารวดี (พระเนตรโปนโต พระนาสิกแบน) ปางมารวิชัย นั่งขัดสมาธิเพรชอยู่
ภายในซุ้มใบโพธิ์
มวลสารธาตุทางเคมีที่ประกอบในองค์พระ :ซิลิคอน อะลูมิเนียม โซเดียม โปแตสเซียม มัสโคไวท์ ควอชต์
เหล็ก ไฮโดรเจน อ็อกซิเจน โครงสร้างภายในเป็นผลึกของซิลิคอนแผ่นบางๆกับแผ่นผลึกอะลูมิเนียมแผ่น
บางๆซ้อนทับกันหลายๆชั้น น้ำสามารถซึมผ่านได้ทั่วองค์พระ
ลักษณะเด่นทางกายภาพ : ดูดน้ำ เปลี่ยนสีได้ เช่นสีขาว สีเทา สีครีม สีดำ สีแดง สีเขียวอ่อน สีเขียวแก่
และสีเทาดินเหนียว นอกจากจะเปลี่ยนสีแล้ว ยังมีผลึกของอะลูมิโนซิลิเกตสีขาว งอกออกมาให้ได้เห็นอีก
ไม่ว่าพระรอดจะมีปฏิกิริยาทางเคมี หลากหลายสีสรร หลากมิติ ที่เกิดขึ้น แต่จะมีบางอย่างที่ยังคงไม่เปลี่ยน
ไปคือ จุดสีน้ำตาล จะมีกระจายอยู่ตามเดิม จุดสีน้ำตาลมีการเรียกชื่อต่างๆกันตามความเชื่อ ว่านดอกมะขาม
น้ำฮาก ว่านสบู่เลือด แต่นักธรณีวิทยาอธิบายว่าคือธาตุเหล็กอ็อกซิไดร์กับอากาศเป็นเหล็กอ็อกไซต์ ก็คือแร่เหล็กเป็นสนิม แต่บริเวณที่บิ่นและแตกหักขององค์พระรอดเนื้อในไม่ปรากฎมีสีน้ำตาลเลย แสดงว่าพื้นผิวพระรอดยังคงสภาพเดิมๆคือขาวขุ่น สีขาวอมชมพู สีขาวเทา สีเทาอมเขียว หากขยายดูให้ใหญ่ขึ้นก็จะเห็นว่าแร่ควอชต์หรือแร่หินเขี้ยวหนุมานระยิบระยับกระจายไปทั่วองค์พระ
(ภาพทั้งหมดเป็นพระองค์เดียวกัน สภาพปัจจุบันอยู่ในภาพที่มีผลึกสีขาวเก็บไว้ในตู้เซฟไม่มีการเปลี่ยนแปลง)
|