พระสมเด็จวัดระฆัง พิมพ์ใหญ่ (องค์ที่ 17)

รายละเอียด และข้อมูลอื่นๆ

ขนาดระหว่างเส้นซุ้ม 2.3×3.4 ซม. ขนาดองค์พระ 2.4×3.7 ซม. พระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่องค์นี้ สันนิษฐานจากพุทธลักษณะและมวลสารว่าสร้างใน ยุคปลาย (ช่วงประมาณ พ.ศ. 2408 – 2415) ในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยเป็นกลุ่มแม่พิมพ์ที่พัฒนาขึ้นโดยช่างทองหลวง หรือที่รู้จักกันในนาม พิมพ์หลวงวิจารณ์เจียรนัย ซึ่งมีลักษณะทางกายภาพ พิมพ์ทรง และเนื้อมวลสารธรรมชาติที่โดดเด่นและสามารถจำแนกรายละเอียดตามหลักพุทธศิลป์ได้ดังนี้ครับ 1. ลักษณะพิมพ์ทรง (พุทธศิลป์) · องค์พระประธาน: พระพักตร์ (ใบหน้า) มีลักษณะกลมรีคล้ายผลมะตูม พระกรรณ (หู) ทั้งสองข้างติดไม่ชัดเจนหรือเลือนหายไปตามธรรมชาติ พระพาหา (แขน) ทิ้งดิ่งลงมาแล้วหักมุมประสานกันที่หน้าตักในท่าปางสมาธิ โดยซอกรักแร้ด้านขวาขององค์พระจะดูลึกและสูงกว่าด้านซ้ายเล็กน้อย · เส้นซุ้มครอบแก้ว: เส้นซุ้มผ่าหวายมีความหนาและอวบอิ่ม โค้งมนได้สัดส่วนครอบคลุมองค์พระ · การตัดขอบข้างสามารถมองเห็นเส้นกรอบบังคับพิมพ์หรือกรอบกระจก · ฐานทั้ง 3 ชั้น: o ฐานชั้นบนสุด (ฐานหมอน): มีลักษณะหนาและทอดยาวขนานไปกับหน้าตัก o ฐานชั้นกลาง (ฐานขาสิงห์): เห็นเป็นขอบคมเป็นเส้นตรงชัดเจน o ฐานชั้นล่างสุด (ฐานหมอนใหญ่): เป็นแท่งเหลี่ยมตันและหนาที่สุด โดยตรงกลางฐานจะยุบตัวลงเล็กน้อยคล้ายร่องตื้น ๆ ตามธรรมชาติของบล็อกแม่พิมพ์ 2. เนื้อหาและวรรณะผิว (Texture & Color) · วรรณะเนื้อพระ: ผิวพระออกสีขาวอมเหลืองหม่น หรือสีงาช้างแห้ง พื้นผิวไม่เรียบตึง แต่มีความขรุขระ มีมิติตื้นลึกอย่างเป็นธรรมชาติ · ความแห้งและหนึกนุ่ม: เนื้อพระแสดงความเก่าอย่างเด่นชัด ผิวพรรณดูแห้งสนิทคล้ายปูนเก่าหมดอายุ แต่ภายในยังคงความหนึกนุ่มและมีความฉ่ำมันแฝงอยู่เมื่อสะท้อนแสง ซึ่งเกิดจากการทำปฏิกิริยาของปูนเปลือกหอยและน้ำมันตังอิ้วที่ใช้ประสานเนื้อ 3. มวลสารธรรมชาติ (Amulet Materials) องค์นี้ถือเป็นพระที่แก่เนื้อผงมวลสารอย่างชัดเจน ปรากฏสิ่งศักดิ์สิทธิ์และส่วนผสมโบราณกระจายอยู่ทั่วบริเวณ ได้แก่: · เม็ดแดง: เม็ดสีแดงอิฐหรือเศษซุ้มกอบดละเอียด ปรากฏให้เห็นกระจายอยู่เด่นชัดหลายจุด (เช่น บริเวณฐานชั้นล่างและซอกแขน) · จุดดำ / กากดำ: เศษผงถ่านคัมภีร์ใบลานเผาหรือผงดำมงคล แทรกตัวอยู่เป็นจุดเล็ก ๆ ทั่วพื้นผิว · ก้อนขาว: ก้อนผงพุทธคุณหรือเม็ดปูนเพชรสีขาวขุ่น แยกตัวไม่กลืนไปกับเนื้อพระ เกิดเป็นรอยหลุมร่องลึกตื้นล้อมรอบก้อนมวลสาร · สรุปภาพรวมความเก่าตามธรรมชาติ · พระองค์นี้มีร่องรอยการเซ็ตตัวของเนื้อปูนตามกาลเวลา (Aging Effect) มีการยุบ ย่น และหดตัวของมวลสารอินทรีย์ ทำให้เกิดกรวดทรายและหลุมบ่อ ขนาดเล็กกระจายอยู่ทั่วไป ซึ่งเป็นลักษณะทางกายภาพสำคัญที่พบในพระเนื้อผงปูนโบราณครับ ด้านหลังของพระสมเด็จ (ซึ่งสอดคล้องกับลักษณะเนื้อหาของพระตระกูลสมเด็จ เช่น วัดระฆังโฆสิตาราม) สามารถวิเคราะห์ลักษณะทางกายภาพและเนื้อหาความเก่าตามธรรมชาติได้ดังนี้ครับ ลักษณะพื้นผิวและโครงสร้าง (Physical Texture) · รอยแยกและรอยรากบุ้ง: พื้นผิวมีความเหี่ยวย่น ปรากฏรอยแยกขนาดเล็กและรอยลากเส้นคดเคี้ยวตามธรรมชาติ (มักเรียกว่ารอยรากบุ้ง หรือรอยตีนปู) ซึ่งเกิดจากการเซ็ตตัวและการหดตัวของเนื้อปูนเปลือกหอยตามกาลเวลา · หลุมบ่อธรรมชาติ (รอยบ่อน้ำตา): มีกรวดมวลสารหลุดร่อนออกไปตามอายุ ทำให้เกิดเป็นหลุมบ่อขนาดเล็กกระจายอยู่ทั่วไป ขอบหลุมมีความมนไม่คมแข็ง ซึ่งเป็นจุดพิจารณาความเก่าที่สำคัญ ลักษณะมวลสารและสีสัน (Material Content) · เนื้อปูนนุ่มหนึกนุ่ม: เนื้อพระมีสีขาวอมเหลืองหม่นหรือสีงาช้าง ดูมีความแห้งแต่ฉ่ำหนึกนุ่มในตัว ไม่แห้งกระด้าง · จุดมวลสารสีน้ำตาลแดง (ผงพระซุ้มกอ): ปรากฏเศษมวลสารสีน้ำตาลอมแดงอิฐ กระจายอยู่ฝังแน่นในเนื้อพระเด่นชัด ซึ่งตามตำราระบุว่าเป็นเศษพระกำแพงหักหรือซุ้มกอบด · จุดดำและแร่ธาตุ: มีจุดมวลสารสีเข้ม (สีดำ/เทา) เม็ดเล็ก ๆ คล้ายผงถ่านหรือผงใบลานเผา และรอยคราบความเก่าเนื้อมวลสารฝังอยู่ในรอยแยก คราบความเก่าตามธรรมชาติ (Natural Aging Signs) · คราบไคลและคราบน้ำมันตังอิ้ว: ปรากฏคราบสีน้ำตาลอ่อนและเหลืองฉ่ำซึมออกมาจากภายในเนื้อพระ ช่วยประสานให้มวลสารต่าง ๆ ดูนวลตา ไม่แยกส่วนอย่างขัดตา ส่วนด้านข้างของพระสมเด็จองค์นี้ สามารถสังเกตลักษณะทางกายภาพและมวลสารที่สำคัญได้ดังนี้ครับ ลักษณะทางกายภาพและมวลสารที่ปรากฏ · รอยตัดข้าง: มีลักษณะเป็นเนื้อหนา รอยตัดมีคราบความเก่า ไม่เรียบตึงจนเกินไป มีความย่นและหดตัวตามธรรมชาติ · มวลสารเด่นชัด: ปรากฏก้อนมวลสารสีน้ำตาลอมแดงและสีน้ำตาลเข้ม (สันนิษฐานว่าเป็นเศษซุ้มกอหรือผงพระกำแพงเก่า) กระจายตัวอยู่เห็นได้ชัดเจน · พื้นผิว: มีรอยหลุม รอยพรุนเข็ม และรอยแยกลึกขนาดเล็ก (รอยปูไต่) ซึ่งเกิดจากการหลุดร่วงของมวลสารตามกาลเวลา · คราบความเก่า: มีคราบสีน้ำตาลอ่อนและคราบไคลปกคลุมบริเวณผิว ทำให้เนื้อพระดูมีความนุ่มหนึบและไม่แห้งกระด้าง จากการพิจารณาด้วยเหตุและผลทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมาข้างต้น จึงการันตีว่า พระสมเด็จวัดระฆัง ที่แท้จริง ไม่จำเป็นต้องเป็น "องค์ดารา" (องค์ที่เคยลงหนังสือหรือมีชื่อเสียงโด่งดัง) หรือ "องค์ครู" (องค์ที่ถูกยกให้เป็นแม่แบบในการดูพิมพ์ทรง) ตามกระแสเสมอไป เพราะแก่นแท้ของพระเครื่องอยู่ที่ ความเก่าของธรรมชาติและมวลสาร เป็นสำคัญ สร้างขึ้นโดยสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) เป็นที่รู้จักกันทุกคนโดยเฉพาะข้าราชบริพาร บุคคลสำคัญและปุถุชน (สามัญชน) ประชาชนทั่วไปให้ทั่วถึง ด้วยมวลสารศักดิ์สิทธิ์ที่โดดเด่น เช่น ผงวิเศษทั้ง 5 (ผงปถมัง, อิทธิเจ, มหาราช, ตรีนิสิงเห และพุทธคุณ) ปูนเปลือกหอย ข้าวสุก และเกสรดอกไม้ ตามมวลสารที่หามาได้แต่ละครั้ง ซึ่งส่วนผสมแต่ละวาระ แต่ละครก กระบะสัดส่วนที่ไม่เท่ากัน จะอ่อนหรือแก่มวลสารใดเป็นหลัก การสร้างแต่ละครั้งมีจำนวนมาก จึงมีแม่พิมพ์ที่แกะหลายแม่พิมพ์ทั้งขนาดและรูปทรงไม่เหมือนกันเป๊ะๆ ทำให้ทำให้เชื่อกันว่ามีพุทธคุณครอบจักรวาลในวงการพระเครื่องจึงยกย่องให้เป็น "จักรพรรดิแห่งพระเครื่อง" และครองตำแหน่งอันดับ 1 ในชุด เบญจภาคี ด้วยเหตุผลทางประวัติศาสตร์ พุทธศิลป์ และความศักดิ์สิทธิ์ที่ยากจะหาวัตถุมงคลใดมาเทียบเคียง จึงมีคุณค่าและมูลค่านิยมสูงสุดในวงการพระเครื่องในปัจจุบันและต่างประเทศ การสร้างพระจำนวนมากมีจุดประสงค์หลักเพื่อสืบทอดอายุพระพุทธศาสนา เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ และเพื่อสร้างบุญกุศลครั้งใหญ่ตามความเชื่อบุคคลที่ศรัทธาให้ทั่วถึงคนในประเทศ

!โปรดตรวจสอบข้อมูลผู้ขายให้ละเอียด หากสะดวกแนะนำ นัดดูด้วยตนเอง เช็คประวัติ ดู(Verify Seller)(ห้ามมัดจำทุกกรณี !)

รายละเอียผู้ขาย

ความต้องการ	: ต้องการขาย

อับเดทล่าสุด	: วันนี้ 07:37:58

ราคาขาย	: 3,5xx,xxx

ราคา/ผ่อน	:

หมายเหตุ สมาชิก	:

สถานะ สมาชิก	: สมาชิกทั่วไป (ยังไม่ได้ส่งหลักฐาน)

เจ้าของประกาศ	: พงษ์สุวรรณ จอมสว่าง

หน้าร้านค้า	: www.talad-pra.com/shopping.php?m=10735

ที่อยู่	: 29/5 หมู่ 6 ตำบลสิ อำเภอขุนหาญ

จังหวัด	: ศรีสะเกษ <--(กดดูได้ครับ)

เบอร์ติดต่อ	: 0617459715

อีเมล์	: pongkhunhan@gmail.com

เข้าชม	: 4 ครั้ง

ไอพี	: 171.97.141.230