พระสมเด็จวัดระฆัง พิมพ์ใหญ่ (องค์ที่ 5)

รายละเอียด และข้อมูลอื่นๆ

ขนาดระหว่างเส้นซุ้ม 2.3×3.2 ซม. ขนาดองค์พระ 2.3×3.5 ซม. หากพิจารณาตามหลักพุทธศิลป์และพุทธลักษณะ พระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่องค์นี้ สันนิษฐานว่าถูกสร้างขึ้นใน “ยุคปลาย” ของสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) (ประมาณปี พ.ศ. 2409 – 2415) ซึ่งเป็นยุคที่แม่พิมพ์มีความงดงามลงตัวและเป็นมาตรฐานสูงสุดในตระกูลพระสมเด็จองค์นี้ สามารถจำแนกและวิเคราะห์ร่องรอยการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพและลักษณะความเก่าตามธรรมชาติของเนื้อพระ ได้ดังนี้ครับ 1. ลักษณะพื้นผิวและวรรณะเนื้อพระ · ความแห้งนวลตา: ผิวพระมีวรรณะออกขาวอมเหลืองหม่น (เนื้อปูนเปลือกหอยเก่า) ผิวด้านหน้ามีความแห้งผาก ไม่มันวาวหรือเหนอะหนะแบบพระใหม่ ซึ่งสะท้อนถึงการระเหยของน้ำและความชื้นภายในเนื้อพระตามกาลเวลา · คราบความเก่า: มีคราบสีน้ำตาลและคราบฝุ่นไคลฝังอยู่ในชั้นผิวและตามซอกมุมของซุ้มครอบแก้วและองค์พระ ลักษณะการเกาะตัวของคราบดูไม่เป็นระเบียบและมีความหนาบางต่างกันอย่างเป็นธรรมชาติ 2. การยุบตัว รอยแยก และหลุมบ่อทางกายภาพ · หลุมบ่อขนาดเล็ก (รอยรูเข็ม/บ่อน้ำตา): ปรากฏรอยยุบแยกและรูพรุนขนาดเล็กกระจายอยู่ทั่วไปบนพื้นผิว ซึ่งเกิดจากการย่อยสลายและการเซตตัวของมวลสารอินทรีย์วัตถุในอดีต (เช่น เกสรดอกไม้ หรือข้าวสุก) · รอยแยกตามขอบ: บริเวณมุมซ้ายล่างและตามขอบรอบองค์พระปรากฏรอยปริแยกและรอยรานที่ลาดเอียงมน ขอบมุมไม่มีความคมกริบแบบรอยตัดด้วยเครื่องมือสมัยใหม่ แต่มนและเกิดการสึกกร่อนตามธรรมชาติ ลักษณะการตัดขอบข้างพอดีกับเส้นกรอบบังคับพิมพ์ 3. มวลสารที่ปรากฏ · จุดมวลสาร: สังเกตเห็นจุดสีน้ำตาลเข้ม จุดแร่สีดำ และเม็ดมวลสารสีขาวขุ่น (เม็ดพระธาตุหรือผงพุทธคุณ) กระจายตัวอยู่อย่างหลวมๆ โดยมวลสารบางเม็ดมีการหดตัวแยกออกจากเนื้อรอบข้าง ทำให้เกิดร่องหรือขอบจมเล็กน้อย 4. มิติของพุทธศิลป์และการม้วนตัว · เส้นสายกลมกลืน: เส้นซุ้มครอบแก้วและวงแขนขององค์พระมีความลาดมน ไม่แข็งกระด้าง การทรุดตัวของเนื้อตามซอกเป็นไปอย่างสม่ำเสมอ เป็นลักษณะที่เกิดจากกระบวนการแห้งตัวช้าๆ นานนับร้อยปี ด้านหลังของพระสมเด็จองค์นี้ แสดงร่องรอยการเปลี่ยนแปลงตามกาลเวลาและการหดตัวของมวลสารปูนปั้นอย่างชัดเจน โดยมีลักษณะเด่นที่สังเกตเห็นได้ดังนี้ครับ จุดสังเกตลักษณะธรรมชาติด้านหลัง · รอยปริแยกบริเวณขอบ (รอยปูไต่ / หนอนด้น): พบร่องรอยลึกและขรุขระรอบขอบทั้ง 4 ด้าน ซึ่งเกิดจากการหดตัวของปูนปั้นที่แปรสภาพจากของเหลวเป็นของแข็งตามกาลเวลา และแรงกระทำในการตัดขอบพระในอดีต · รอยแตกลายงาแบบธรรมชาติ (Crackle): พื้นผิวตรงกลางมีรอยรานหรือรอยแตกลายงาขนาดเล็กกระจายอยู่ทั่วไป สภาพรอยแตกดูนุ่มนวล ไม่คมแข็งเกินไป ซึ่งเป็นหนึ่งในเอกลักษณ์ของพระเนื้อผงปูนเปลือกหอยโบราณ · มวลสารและสีสัน (เนื้อหา): วรรณะเนื้อพระมีสีขาวอมเหลืองนวล สลับกับจุดคราบไคลสีน้ำตาลเข้มและสีดำซุกซ่อนอยู่ตามร่องลึก ช่วยเพิ่มมิติความลึกให้ผิวพระดูหนึกนุ่มและเก่าแก่ตามธรรมชาติ ความแห้งผากระเหยของน้ำ: พื้นผิวโดยรวมมีความแห้งตัวสูง ปราศจากความเงาแบบปูนใหม่ สะท้อนถึงการระเหยของความชื้นและน้ำมันตังอิ๊วที่ซึมซับเข้าไปในเนื้อพระเป็นเวลานาน จากภาพที่แสดงให้เห็น ด้านข้างของพระสมเด็จองค์นี้มีลักษณะเป็น "รอยตัดข้างแบบธรรมชาติ" ที่มีความเก่าและหยาบ โดยสามารถสังเกตและวิเคราะห์รายละเอียดได้ดังนี้ครับ 1. ลักษณะของเนื้อผ้าและผิวพรรณ · พื้นผิวขรุขระ: ผิวเนื้อด้านข้างมีความไม่เรียบตึง มีการยุบตัว หดตัว และเซ็ตตัวของมวลสารตามกาลเวลา · มีรอยปูไต่และรูพรุน: ปรากฏรอยแยกขนาดเล็กและรูพรุนธรรมชาติ (เกิดจากการหลุดร่วงของมวลสารศักดิ์สิทธิ์หรือเม็ดแร่) · สีสันและคราบไคล: มีความแห้ง นุ่มตา ไม่กระด้าง และมีคราบความเก่าฝังตัวอยู่ในร่องลึก 2. ร่องรอยการตัดขอบ (ธรรมชาติของการสร้าง) · รอยครูดและทิวแถว: มีร่องรอยการกดตัดจากบนลงล่าง หรือหน้าไปหลัง ทำให้เกิดเป็นทิวรอยลากพาดผ่าน · ขอบมนไม่คมกริบ: ด้วยอายุความเก่า ลบมุมขอบที่เคยคมให้ดูนุ่มนวลและมนลงตามธรรมชาติ ไม่แข็งทื่อเหมือนพระฝีมือยุคใหม่ จากการพิจารณาด้วยเหตุและผลทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมาข้างต้น จึงการันตีว่า พระสมเด็จวัดระฆัง ที่แท้จริง ไม่จำเป็นต้องเป็น "องค์ดารา" (องค์ที่เคยลงหนังสือหรือมีชื่อเสียงโด่งดัง) หรือ "องค์ครู" (องค์ที่ถูกยกให้เป็นแม่แบบในการดูพิมพ์ทรง) ตามกระแสเสมอไป เพราะแก่นแท้ของพระเครื่องอยู่ที่ ความเก่าของธรรมชาติและมวลสาร เป็นสำคัญ สร้างขึ้นโดยสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) เป็นที่รู้จักกันทุกคนโดยเฉพาะข้าราชบริพาร บุคคลสำคัญและปุถุชน (สามัญชน) ประชาชนทั่วไปให้ทั่วถึง ด้วยมวลสารศักดิ์สิทธิ์ที่โดดเด่น เช่น ผงวิเศษทั้ง 5 (ผงปถมัง, อิทธิเจ, มหาราช, ตรีนิสิงเห และพุทธคุณ) ปูนเปลือกหอย ข้าวสุก และเกสรดอกไม้ ตามมวลสารที่หามาได้แต่ละครั้ง ซึ่งส่วนผสมแต่ละวาระ แต่ละครก กระบะสัดส่วนที่ไม่เท่ากัน จะอ่อนหรือแก่มวลสารใดเป็นหลัก การสร้างแต่ละครั้งมีจำนวนมาก จึงมีแม่พิมพ์ที่แกะหลายแม่พิมพ์ทั้งขนาดและรูปทรงไม่เหมือนกันเป๊ะๆ ทำให้ทำให้เชื่อกันว่ามีพุทธคุณครอบจักรวาลในวงการพระเครื่องจึงยกย่องให้เป็น "จักรพรรดิแห่งพระเครื่อง" และครองตำแหน่งอันดับ 1 ในชุด เบญจภาคี ด้วยเหตุผลทางประวัติศาสตร์ พุทธศิลป์ และความศักดิ์สิทธิ์ที่ยากจะหาวัตถุมงคลใดมาเทียบเคียง จึงมีคุณค่าและมูลค่านิยมสูงสุดในวงการพระเครื่องในปัจจุบันและต่างประเทศ การสร้างพระจำนวนมากมีจุดประสงค์หลักเพื่อสืบทอดอายุพระพุทธศาสนา เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ และเพื่อสร้างบุญกุศลครั้งใหญ่ตามความเชื่อบุคคลที่ศรัทธาให้ทั่วถึงคนในประเทศ

!โปรดตรวจสอบข้อมูลผู้ขายให้ละเอียด หากสะดวกแนะนำ นัดดูด้วยตนเอง เช็คประวัติ ดู(Verify Seller)(ห้ามมัดจำทุกกรณี !)

รายละเอียผู้ขาย

ความต้องการ	: ต้องการขาย

อับเดทล่าสุด	: วันนี้ 06:13:20

ราคาขาย	: 3,5xx,xxx

ราคา/ผ่อน	:

หมายเหตุ สมาชิก	:

สถานะ สมาชิก	: สมาชิกทั่วไป (ยังไม่ได้ส่งหลักฐาน)

เจ้าของประกาศ	: พงษ์สุวรรณ จอมสว่าง

หน้าร้านค้า	: www.talad-pra.com/shopping.php?m=10735

ที่อยู่	: 29/5 หมู่ 6 ตำบลสิ อำเภอขุนหาญ

จังหวัด	: ศรีสะเกษ <--(กดดูได้ครับ)

เบอร์ติดต่อ	: 0617459715

อีเมล์	: pongkhunhan@gmail.com

เข้าชม	: 4 ครั้ง

ไอพี	: 171.97.141.230