พระสมเด็จวัดระฆัง พิมพ์ใหญ่ (องค์ที่ 8)

รายละเอียด และข้อมูลอื่นๆ

ขนาดระหว่างเส้นซุ้ม 2.3×3.5 ซม. ขนาดองค์พระ 2.4×3.8 ซม. พระสมเด็จวัดระฆังโฆสิตารามองค์นี้ สันนิษฐานว่าเป็น พระสมเด็จวัดระฆังยุคปลาย (สร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2412 – 2415) ในช่วงปลายสมัยรัชกาลที่ 4 ถึงต้นรัชกาลที่ 5 ปลุกเสกโดยสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) พระสมเด็จองค์นี้มีลักษณะเด่นในการผสมผสานระหว่างศิลปะพิมพ์ทรง และร่องรอยตามธรรมชาติของคราบรักทองเก่าอย่างชัดเจน โดยสามารถจำแนกรายละเอียดออกเป็นจุดหลัก ๆ ได้ดังนี้ครับ 1. ลักษณะพิมพ์ทรง (Typography) · พิมพ์ทรงโดยรวม: สันนิษฐานว่าล้อพิมพ์หรือจัดอยู่ในกลุ่ม พระสมเด็จพิมพ์ใหญ่ (หรือพิมพ์พระประธาน) โครงสร้างองค์พระมีความสง่างาม ล่ำสัน และสมส่วน · วงพระกร (แขน): ทอดวงโค้งประสานกันเป็นรูปตัวยู (U) ในลักษณะหนาเกือบเท่ากันทั้งสองข้าง แขนซ้ายขององค์พระทิ้งดิ่งลงมาคมชัด · เส้นซุ้มครอบแก้ว: มีลักษณะเป็นเส้นหนา อวบใหญ่ ครอบคลุมองค์พระได้อย่างสมดุล บ่งบอกถึงลักษณะของช่างฝีมือ · ฐานสามชั้น: ฐานชั้นบนสุดและชั้นกลางมีความหนาและลึก เห็นมิตินูนเด่นชัดเจน ส่วนฐานชั้นล่างสุดเป็นฐานหมอนหน้ากระดานตัดเฉียงตามสไตล์พระพิมพ์นี้ · ขอบข้างสามารถมองเห็นเส้นกรอบบังคับพิมพ์หรือกรอบกระจก 2. ลักษณะเนื้อหาและคราบธรรมชาติความเก่า (Physical & Natural Surfaces) · การลงรักปิดทองเก่า: ผิวพระปรากฏ [คราบการลงรักปิดทอง] "สมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ช่างหลวงวิจารณ์ ลงรักปิดทองเก่า") เนื้อรักมีสีน้ำตาลเข้มถึงดำ แทรกซึมอยู่ตามร่อง ลึก และขอบข้าง ผิวด้านบนมีการปิดทองคำเปลวสีเหลืองอมส้ม ซึ่งผ่านการหลุดร่อนออกไปตามกาลเวลาและการสัมผัส · ผิวเนื้อใน: บริเวณที่คราบรักหลุดร่อนออก เผยให้เห็นเนื้อพระด้านในที่เป็นเนื้อผงสีขาวอมเหลืองนวล (เนื้อปูนเปลือกหอยผสมผงวิเศษ) ผิวมีลักษณะหนึกนุ่ม ไม่แห้งกระด้าง · การทรุดตัวและรอยแยก: มีรอยรานขนาดเล็กและรอยยุบตัวตามจุดต่าง ๆ บนพื้นผิว เกิดจากการแห้งและหดตัวของมวลสารตามธรรมชาติ ซึ่งเป็นจุดสำคัญในการพิจารณาความเก่า ส่วนด้านหลังของพระสมเด็จองค์นี้มีลักษณะกายภาพที่เป็น "หลังลงรักปิดทองเก่า" ที่ผ่านกาลเวลาจนเกิดการหลุดร่อน เผยให้เห็นเนื้อในและร่องรอยธรรมชาติที่น่าสนใจหลายประการ ดังนี้ครับ 1. การหลุดร่อนของรักดำและทองคำเปลว · คราบรักดำ (รักเก่า): ปรากฏเป็นคราบสีดำแกมน้ำตาลกระจายอยู่ทั่วพื้นผิว ลักษณะของรักมีความแห้ง แข็ง และแตกตัวเป็นสะเก็ดตามธรรมชาติจากการเซ็ตตัวมาเป็นเวลานาน · แผ่นทองคำเปลว: มีสีเหลืองอมแดงเข้มสไตล์ทองเก่าโบราณ หลุดออกเป็นหย่อม ๆ ตามการหลุดร่อนของชั้นรัก ทำให้เห็นทองซ่อนอยู่ตามร่องเนื้อพระ [ 2. ลักษณะพื้นผิวและเนื้อพระด้านใน · เนื้อปูนแห้งหนึบนุ่ม: ในส่วนที่รักและทองหลุดร่อนออก จะเผยให้เห็นเนื้อพระสีขาวอมเหลืองนวล มีความแห้ง ผิวไม่เรียบตึงตลอดยังคงแฝงความนุ่มตาตามแบบฉบับพระเนื้อผงเก่า · รอยแยกแหว่งตามขอบ: บริเวณขอบด้านข้างมีรอยกะเทาะ รอยปริแยก และรอยมนจากการลบขอบตามธรรมชาติ ไม่คมคมกริบแบบพระสร้างใหม่ [1] 3. ร่องรอยธรรมชาติ (รอยสังขยาและบ่อน้ำตา) · หลังรอยสังขยา / ฟองเต้าหู้: ผิวพระส่วนที่ไม่มีรักเกาะมีลักษณะย่นเป็นคลื่นเล็ก ๆ คล้ายผิวหน้าขนมสังขยาหรือผิวฟองเต้าหู้ ซึ่งเกิดจากการหดตัวของมวลสารและน้ำมันตังอิ๊ว · รูพรุนและหลุมบ่อเล็ก ๆ: มีลักษณะคล้าย "บ่อน้ำตา" หรือ "รูพรุนปลายเข็ม" กระจายตัวอยู่ทั่วไป เกิดจากการย่อยสลายและการหลุดร่อนของมวลสารอินทรียวัตถุภายในเนื้อพระตามกาลเวลา สรุปภาพรวม: ด้านหลังของพระสมเด็จองค์นี้แสดงถึงความเป็นพระผ่านการลงรักปิดทองเพื่อรักษาเนื้อพระ ความเชื่อมประสานระหว่างชั้นรัก ชั้นทอง และเนื้อปูน มีความกลมกลืนและทับซ้อนกันอย่างเป็นธรรมชาติ ดูแห้งและเก่าถึงยุคครับ ลักษณะขอบข้างของพระสมเด็จองค์นี้ มีจุดสังเกตที่สำคัญในการพิจารณาด้านพุทธศิลป์และมวลสาร ดังนี้ครับ · ความหนาและแนวการตัด: องค์พระมีความหนาตามลักษณะของพระเนื้อผงแบบโบราณ แนวตัดขอบด้านข้างค่อนข้างตรง เป็นลักษณะการตัดที่ทิ้งรอยระนาบผิวเรียบเอาไว้บางส่วน · คราบรักและผิวพรรณ: ปรากฏคราบทองและคราบรักสีน้ำตาลทอง/น้ำตาลเข้ม กระจายอยู่เป็นแนวยาวตลอดตามความสูงของขอบข้าง ซึ่งเป็นธรรมชาติของพระที่ผ่านการลงรักปิดทองในอดีต ผิวมีความแห้งและเซตตัวตามกาลเวลา · ความย่นและร่องรอยธรรมชาติ: เนื้อพระปรากฏรอยยุบ รอยย่น และรูพรุนตามธรรมชาติของมวลสารเนื้อผงปูนเปลือกหอย ขอบและมุมมีความมน ไม่คมทื่อ ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ที่พบได้ในการตัดขอบพระเนื้อผงยุคเก่า จากการพิจารณาด้วยเหตุและผลทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมาข้างต้น จึงการันตีว่า พระสมเด็จวัดระฆัง ที่แท้จริง ไม่จำเป็นต้องเป็น "องค์ดารา" (องค์ที่เคยลงหนังสือหรือมีชื่อเสียงโด่งดัง) หรือ "องค์ครู" (องค์ที่ถูกยกให้เป็นแม่แบบในการดูพิมพ์ทรง) ตามกระแสเสมอไป เพราะแก่นแท้ของพระเครื่องอยู่ที่ ความเก่าของธรรมชาติและมวลสาร เป็นสำคัญ สร้างขึ้นโดยสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) เป็นที่รู้จักกันทุกคนโดยเฉพาะข้าราชบริพาร บุคคลสำคัญและปุถุชน (สามัญชน) ประชาชนทั่วไปให้ทั่วถึง ด้วยมวลสารศักดิ์สิทธิ์ที่โดดเด่น เช่น ผงวิเศษทั้ง 5 (ผงปถมัง, อิทธิเจ, มหาราช, ตรีนิสิงเห และพุทธคุณ) ปูนเปลือกหอย ข้าวสุก และเกสรดอกไม้ ตามมวลสารที่หามาได้แต่ละครั้ง ซึ่งส่วนผสมแต่ละวาระ แต่ละครก กระบะสัดส่วนที่ไม่เท่ากัน จะอ่อนหรือแก่มวลสารใดเป็นหลัก การสร้างแต่ละครั้งมีจำนวนมาก จึงมีแม่พิมพ์ที่แกะหลายแม่พิมพ์ทั้งขนาดและรูปทรงไม่เหมือนกันเป๊ะๆ ทำให้ทำให้เชื่อกันว่ามีพุทธคุณครอบจักรวาลในวงการพระเครื่องจึงยกย่องให้เป็น "จักรพรรดิแห่งพระเครื่อง" และครองตำแหน่งอันดับ 1 ในชุด เบญจภาคี ด้วยเหตุผลทางประวัติศาสตร์ พุทธศิลป์ และความศักดิ์สิทธิ์ที่ยากจะหาวัตถุมงคลใดมาเทียบเคียง จึงมีคุณค่าและมูลค่านิยมสูงสุดในวงการพระเครื่องในปัจจุบันและต่างประเทศ การสร้างพระจำนวนมากมีจุดประสงค์หลักเพื่อสืบทอดอายุพระพุทธศาสนา เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ และเพื่อสร้างบุญกุศลครั้งใหญ่ตามความเชื่อบุคคลที่ศรัทธาให้ทั่วถึงคนในประเทศ

!โปรดตรวจสอบข้อมูลผู้ขายให้ละเอียด หากสะดวกแนะนำ นัดดูด้วยตนเอง เช็คประวัติ ดู(Verify Seller)(ห้ามมัดจำทุกกรณี !)

รายละเอียผู้ขาย

ความต้องการ	: ต้องการขาย

อับเดทล่าสุด	: วันนี้ 06:36:00

ราคาขาย	: 3,5xx,xxx

ราคา/ผ่อน	:

หมายเหตุ สมาชิก	:

สถานะ สมาชิก	: สมาชิกทั่วไป (ยังไม่ได้ส่งหลักฐาน)

เจ้าของประกาศ	: พงษ์สุวรรณ จอมสว่าง

หน้าร้านค้า	: www.talad-pra.com/shopping.php?m=10735

ที่อยู่	: 29/5 หมู่ 6 ตำบลสิ อำเภอขุนหาญ

จังหวัด	: ศรีสะเกษ <--(กดดูได้ครับ)

เบอร์ติดต่อ	: 0617459715

อีเมล์	: pongkhunhan@gmail.com

เข้าชม	: 6 ครั้ง

ไอพี	: 171.97.141.230