พระสมเด็จวัดระฆัง พิมพ์ใหญ่ (องค์ที่ 13)

รายละเอียด และข้อมูลอื่นๆ

ขนาดระหว่างเส้นซุ้ม 2.4×3.5 ซม. ขนาดองค์พระ 2.5×3.8 ซม. พระสมเด็จวัดระฆังองค์นี้มีพุทธศิลป์ตรงกับ พิมพ์ทรงเจดีย์ ซึ่งตามทฤษฎีการจำแนกพุทธศิลป์นิยมจัดให้อยู่ในกลุ่ม ยุคปลาย (สร้างประมาณ พ.ศ. 2412 – 2414 ในช่วงต้นรัชกาลที่ 5) แกะแม่พิมพ์โดยฝีมือช่างหลวง (กลุ่มช่างสิบหมู่หรือสันนิษฐานว่าเป็นสายหลวงวิจารณ์เจียรนัย) จากการพิจารณาภาพถ่าย ลักษณะทางกายภาพ พิมพ์ทรง และเนื้อหาธรรมชาติของพระสมเด็จองค์นี้ มีรายละเอียดที่โดดเด่นน่าสนใจดังนี้ครับ 1. ลักษณะพิมพ์ทรง (Mold Design) · ทรงพิมพ์หลัก: พระองค์นี้จัดเป็น พระสมเด็จ พิมพ์ใหญ่ (หรือพิมพ์พระประธาน) · องค์พระ: พระเกศ (ผม) มีลักษณะพุ่งเรียวยาวจรดเส้นซุ้มครอบแก้ว วงพระกร (แขน) ทิ้งดิ่งลงมาแล้วหักมุมประสานกันที่หน้าตักอย่างเป็นมิติ ซอกรักแร้ด้านซ้ายขององค์พระ (ขวามือเรา) ดูลึกกว่าด้านขวาเล็กน้อย · ฐานพระ: ฐานทั้ง 3 ชั้นติดคมชัด โดยเฉพาะฐานชั้นบนสุด (ฐานหมอน) และฐานชั้นกลาง (ฐานสิงห์) มีลักษณะเป็นแท่งหนา ส่วนฐานชั้นล่างสุดมีร่องรอยเส้นขอบพิมพ์ชัดเจน · เส้นซุ้มครอบแก้ว: เส้นซุ้มมีความหนาและอวบอิ่ม โค้งมนได้สัดส่วนตามสไตล์พิมพ์ใหญ่ · การตัดขอบข้างสามารถมองเห็นเส้นกรอบบังคับพิมพ์หรือกรอบกระจก 2. เนื้อหาและธรรมชาติความเก่า (Texture & Natural Aging) วรรณะและสีสัน: เนื้อพระมีสี ขาวอมเหลืองนวล แกมน้ำตาลอ่อน ผิวพรรณดูแห้งและมีความหนึกนุ่มในตัว ไม่แห้งกระด้าง ร่องรอยธรรมชาติ (Time Markers): · บนผิวพระปรากฏ รอยแตกลายงา แบบละเอียดกระจายอยู่ทั่วองค์ ซึ่งเกิดจากการหดตัวและการเซ็ตตัวของเนื้อปูนเปลือกหอยตามกาลเวลา · ปรากฏคราบความเก่าขรุขระ รอยยุบ รอยแยก และรอยหลุมขนาดเล็กตามพื้นผิว ซึ่งคาดว่าเป็นรอยที่เกิดจากการหลุดล่อนของมวลสาร หรือรอยหดตัวตามธรรมชาติ (เช่น รอยปูไต่ รอยรูพรุน) · มีคราบสีน้ำตาลเข้มเกาะติดในร่องลึกและบนผิวพรรณ ช่วยเสริมมิติความลึกของพิมพ์ทรงให้ดูชัดเจนขึ้น ด้านหลังสามารถวิเคราะห์ลักษณะทางกายภาพและเนื้อธรรมชาติที่ปรากฏได้ดังนี้ครับ ลักษณะทางกายภาพ · ทรงสี่เหลี่ยมชิ้นฟัก: ขอบทั้ง 4 ด้านมีร่องรอยการตัดขอบ ขอบมีความมนตามกาลเวลา ไม่คมเป็นสันเหลี่ยมเป๊ะ · พื้นผิวไม่เรียบตึง: มีความยุบ ย่น และเป็นแอ่งกระทะเล็กน้อยตามธรรมชาติของพระเนื้อผงอายุเก่า เนื้อหาและมวลสารธรรมชาติ · รอยแตกรานแบบสังคโลก (รอยลากระเบื้อง): ปรากฏรอยแตกรานขนาดเล็กเป็นเส้นสานกันทั่วทั้งพื้นผิว คล้ายลายแตกของเครื่องถ้วยชิ้นโบราณ เกิดจากการเซ็ตตัวและการหดตัวของเนื้อพระตามอายุขัย · วรรณะเนื้อสีขาวอมเหลือง: เนื้อพระมีความแห้งนุ่มนวลตา ไม่แห้งกระด้าง สันนิษฐานว่าเป็นเนื้อผงพุทธคุณผสมปูนเปลือกหอยและกล้วยหรือน้ำมันตังอิ๊ว · คราบหนึกนุ่มและคราบไคล: มีคราบสีน้ำตาลเข้มและเศษมวลสารฝังลึกตามร่องรอยแตกและขอบพระ ซึ่งเกิดจากปฏิกิริยาของความชื้น คราบน้ำมัน หรือการสัมผัสใช้งานในอดีตที่ซึมจากในเนื้อออกสู่ด้านนอก ส่วนด้านข้างของพระสมเด็จองค์นี้ (ซึ่งมักถูกพิจารณาเป็นพระสมเด็จวัดเกศไชโย) มีลักษณะและการสังเกตรายละเอียดบนพื้นผิวตามหลักธรรมชาติวิทยาของพระเนื้อผงยุคเก่าดังนี้ครับ: 1. ลักษณะของเนื้อหาและพื้นผิว · ความแห้งและหดตัว: เนื้อพระแสดงความแห้งตัวสูงตามธรรมชาติของพระเก่า มีรอยย่นและพื้นผิวที่ไม่เรียบเสมอกัน เกิดจากการเซ็ตตัวและการระเหยของน้ำหรือความชื้นในเนื้อพระตามกาลเวลา · รอยปริแยกและรูพรุน: ปรากฏรอยปริแยกขนาดเล็กและรูพรุนทั่วทั้งแถบด้านข้าง ซึ่งเกิดจากการสลายตัวของมวลสารอินทรีย์ที่ผสมอยู่ภายใน (เช่น เศษกล้วย ข้าวสุก หรือมวลสารศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ) · คราบฝังแน่น: มีคราบความเก่าและคราบฝุ่นหรือคราบกรุสีน้ำตาล/เหลืองเข้ม ฝังลึกอยู่ตามร่องแผลการตัดขอบและรอยแยกอย่างเป็นธรรมชาติ ไม่ได้เกิดจากการจงใจย้อมสี 2. รอยตัดขอบ (ขอบข้าง) · รอยขูดขีดจากการตัด: เห็นรอยขรุขระเป็นทิวแนวดิ่งรอยครูดจาง ๆ ซึ่งเป็นลักษณะเด่นของการตัด · · ขอบพระเนื้อผงโบราณ (มักใช้ตอกหรือไม้ไผ่เหลาคมตัดจากด้านหน้าไปด้านหลัง) ทำให้เกิดการดึงมวลสารภายในให้หลุดหรือขยับตัวตามแรงตัด · · ความคมของขอบ: ขอบมุมด้านข้างมีความมนเล็กน้อยตามกาลเวลา ไม่คมกริบหรือเรียบตึงจนสม่ำเสมอเหมือนพระที่สร้างด้วยเครื่องจักรสมัยใหม่ จากการพิจารณาด้วยเหตุและผลทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมาข้างต้น จึงการันตีว่า พระสมเด็จวัดระฆัง ที่แท้จริง ไม่จำเป็นต้องเป็น "องค์ดารา" (องค์ที่เคยลงหนังสือหรือมีชื่อเสียงโด่งดัง) หรือ "องค์ครู" (องค์ที่ถูกยกให้เป็นแม่แบบในการดูพิมพ์ทรง) ตามกระแสเสมอไป เพราะแก่นแท้ของพระเครื่องอยู่ที่ ความเก่าของธรรมชาติและมวลสาร เป็นสำคัญ สร้างขึ้นโดยสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) เป็นที่รู้จักกันทุกคนโดยเฉพาะข้าราชบริพาร บุคคลสำคัญและปุถุชน (สามัญชน) ประชาชนทั่วไปให้ทั่วถึง ด้วยมวลสารศักดิ์สิทธิ์ที่โดดเด่น เช่น ผงวิเศษทั้ง 5 (ผงปถมัง, อิทธิเจ, มหาราช, ตรีนิสิงเห และพุทธคุณ) ปูนเปลือกหอย ข้าวสุก และเกสรดอกไม้ ตามมวลสารที่หามาได้แต่ละครั้ง ซึ่งส่วนผสมแต่ละวาระ แต่ละครก กระบะสัดส่วนที่ไม่เท่ากัน จะอ่อนหรือแก่มวลสารใดเป็นหลัก การสร้างแต่ละครั้งมีจำนวนมาก จึงมีแม่พิมพ์ที่แกะหลายแม่พิมพ์ทั้งขนาดและรูปทรงไม่เหมือนกันเป๊ะๆ ทำให้ทำให้เชื่อกันว่ามีพุทธคุณครอบจักรวาลในวงการพระเครื่องจึงยกย่องให้เป็น "จักรพรรดิแห่งพระเครื่อง" และครองตำแหน่งอันดับ 1 ในชุด เบญจภาคี ด้วยเหตุผลทางประวัติศาสตร์ พุทธศิลป์ และความศักดิ์สิทธิ์ที่ยากจะหาวัตถุมงคลใดมาเทียบเคียง จึงมีคุณค่าและมูลค่านิยมสูงสุดในวงการพระเครื่องในปัจจุบันและต่างประเทศ การสร้างพระจำนวนมากมีจุดประสงค์หลักเพื่อสืบทอดอายุพระพุทธศาสนา เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ และเพื่อสร้างบุญกุศลครั้งใหญ่ตามความเชื่อบุคคลที่ศรัทธาให้ทั่วถึงคนในประเทศ

!โปรดตรวจสอบข้อมูลผู้ขายให้ละเอียด หากสะดวกแนะนำ นัดดูด้วยตนเอง เช็คประวัติ ดู(Verify Seller)(ห้ามมัดจำทุกกรณี !)

รายละเอียผู้ขาย

ความต้องการ	: ต้องการขาย

อับเดทล่าสุด	: วันนี้ 06:57:58

ราคาขาย	: 3,5xx,xxx

ราคา/ผ่อน	:

หมายเหตุ สมาชิก	:

สถานะ สมาชิก	: สมาชิกทั่วไป (ยังไม่ได้ส่งหลักฐาน)

เจ้าของประกาศ	: พงษ์สุวรรณ จอมสว่าง

หน้าร้านค้า	: www.talad-pra.com/shopping.php?m=10735

ที่อยู่	: 29/5 หมู่ 6 ตำบลสิ อำเภอขุนหาญ

จังหวัด	: ศรีสะเกษ <--(กดดูได้ครับ)

เบอร์ติดต่อ	: 0617459715

อีเมล์	: pongkhunhan@gmail.com

เข้าชม	: 2 ครั้ง

ไอพี	: 171.97.141.230