พระสมเด็จวัดระฆัง พิมพ์ใหญ่ (องค์ที่ 14)

รายละเอียด และข้อมูลอื่นๆ

ขนาดระหว่างเส้นซุ้ม 2.5×3.5 ซม. ขนาดองค์พระ 2.5×3.9 ซม. พระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่องค์นี้ หากพิจารณาจากพุทธศิลป์ ความคมลึกของแม่พิมพ์ และลักษณะเนื้อหาตามหลักสากลนิยม จัดอยู่ในกลุ่ม พระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ ยุคปลาย (สร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2408 – 2412) ซึ่งเป็นยุคที่แม่พิมพ์ได้รับการพัฒนาโดยช่างสิบหมู่หรือช่างทองหลวง (สันนิษฐานว่าเป็นบล็อกแม่พิมพ์ของ หลวงวิจารณ์เจียรนัย) มีลักษณะลายพิมพ์ที่สวยงาม สมส่วน และคมชัดมากที่สุดในบรรดาทุกยุค พระสมเด็จวัดระฆังโฆสิตาราม พิมพ์ใหญ่ (หรือพิมพ์พระประธาน) ในภาพนี้ มีลักษณะทางพุทธศิลป์และสภาพพื้นผิวที่โดดเด่นน่าสนใจหลายประการ ดังนี้ครับ 1. ลักษณะทางพุทธศิลป์และพิมพ์ทรง (Iconography & Shape) · พระเศียรและพระเกศ: พระเศียร (หัว) มีลักษณะกลมนูนคล้ายผลมะตูม ส่วนพระเกศ (ยอดแหลม) เป็นเส้นเรียวยาววิ่งขึ้นไปจรดหรือทะลุซุ้มครอบแก้ว [ · องค์พระและวงแขน: วงพระกร (แขน) ทอดโค้งมนรับกับหน้าอกในลักษณะหงายมือประสานสมาธิ บริเวณพระอุระ (หน้าอก) โครงสร้างผึ่งผาย วงแขนซ้ายขององค์พระ (ขวามือเรา) จะดูทิ้งดิ่งโค้งแคบกว่าฝั่งขวาเล็กน้อยตามสัดส่วนพิมพ์ใหญ่ยอดนิยม · ฐานพระ: ปรากฏฐาน 3 ชั้นอย่างชัดเจนตามมาตรฐาน โดยฐานชั้นบนสุด (ฐานประทับ) มีความหนาแน่นรองรับหน้าตัก ฐานชั้นกลางเป็นฐานสิงห์คมขวาน และฐานชั้นล่างสุดเป็นฐานเขียงหน้าตัดเหลี่ยมตรง · ซุ้มครอบแก้วและเส้นบังคับพิมพ์: เส้นซุ้มหวายผ่าซีกมีความหนาล่ำลึกนูนเด่นเด่นชัด ด้านซ้ายมือของเราปรากฏเส้นบังคับพิมพ์ (เส้นกรอบกระจก) วิ่งขนานลงมาแล้วกลืนหายเข้าหาเส้นซุ้มบริเวณช่วงแขนพระ · การตัดขอบข้างสามารถมองเห็นเส้นกรอบบังคับพิมพ์หรือกรอบกระจก 2. ลักษณะเนื้อหาและสภาพพื้นผิว (Material & Surface) · ร่องรอยการลงรักปิดทองเก่า: จุดที่โดดเด่นที่สุดขององค์นี้คือ พบคราบรักเก่าสีดำและเศษทองเก่า กระจายตัวอยู่หนาแน่นตามขอบรอบนอกและร่องลึกขององค์พระ ซึ่งช่วยขับเน้นมิติตื้นลึกให้ดูมีเสน่ห์ตามธรรมชาติ · ความเก่าและความหนึกนุ่ม: ผิวพรรณของเนื้อผงพุทธคุณมีวรรณะออกขาวอมเหลืองนวล มีความหนึกนุ่มและแห้งผากสไตล์ปูนเปลือกหอยเก่า มีรอยย่น รอยแยก และความยุบตัวตามจุดต่างๆ ของพื้นผิวที่เกิดจากการเซ็ตตัวผ่านกาลเวลาอย่างเป็นธรรมชาติ ด้านหลังของพระสมเด็จองค์นี้ มีรายละเอียดที่สามารถสังเกตและจำแนกได้ดังนี้ครับ ลักษณะพื้นผิวและคราบธรรมชาติ · คราบไคลและรอยหมึกฝังลึก: พื้นผิวส่วนใหญ่ปกคลุมด้วยคราบสีน้ำตาลเข้มและน้ำตาลอ่อนสลับกัน เกิดจากการเซ็ตตัวของเนื้อพระและการแทรกซึมของคราบตังตั๋งหรือรักเก่าที่เสื่อมสภาพตามกาลเวลา · การหดตัวและรอยแยก: มีการหดเหี่ยวของเนื้อพระตามธรรมชาติ ปรากฏรอยแยกขนาดเล็กและรอยหลุมบ่อกระจายอยู่ทั่วพื้นผิว ไม่เรียบตึงจนดูแข็งกระด้าง · ความนุ่มหนึบตา: เนื้อพระมีความแห้งผากแต่แฝงด้วยความนุ่มลึก (นุ่มหนึบ) ไม่แห้งกระด้างแบบปูนปลาสเตอร์ใหม่ เนื้อหาและมวลสาร · มวลสารกระจายตัว: ปรากฏจุดสีขาวขุ่นและเศษมวลสารขนาดเล็กสีคล้ำฝังอยู่ในเนื้อพระอย่างเป็นธรรมชาติ รอยแยกระดับพื้นผิว: มีรอยปริแยกตามขอบและมุม แสดงถึงความเก่าและการเซ็ตตัวของเนื้อปูนเปลือกหอยที่เป็นส่วนประกอบหลัก ความไม่สม่ำเสมอของสี: สีขององค์พระมีความไล่ระดับเฉดอ่อน-เข้มตามธรรมชาติ ไม่เป็นสีเดียวกันสม่ำเสมอทั่วทั้งแผ่น ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของพระเนื้อผงโบราณ ด้านข้างของพระสมเด็จองค์นี้ สรุปลักษณะเด่นสำคัญได้ดังนี้ครับ ความหนาและทรงด้านข้าง: องค์พระมีความหนาพอประมาณ ขอบด้านบนและด้านล่างมีลักษณะมนโค้งเล็กน้อยตามธรรมชาติ เนื้อหาและการตัดขอบ: พื้นผิวขอบข้างมีลักษณะค่อนข้างเรียบเป็นระนาบตรง แต่ไม่ถึงกับเนียนเรียบสนิท มีความยุบย่น รอยแยกเล็กๆ และรอยพรุนเป็นระยะ ซึ่งเข้าลักษณะของ "ข้างตอกตัด" หรือรอยตัดขอบแบบโบราณ ที่เนื้อพระมีการยุบตัวตามอายุความเก่า คราบและผิวพรรณ: ปรากฏคราบความเก่าสีน้ำตาลเข้ม คราบรัก หรือสีของผิวเนื้อผสมที่เคลือบอยู่ด้านนอก มีความด่างดำและน้ำหนักสีไม่เท่ากันทั้งแถบ รวมถึงมีรอยคราบขาวบางๆ (คราบปูนหรือแคลเซียม) แทรกอยู่ตามซอกหลุมร่องขนาดเล็กอย่างเป็นธรรมชาติ ลักษณะขอบข้างดังกล่าว ถือเป็นจุดสำคัญในการพิจารณาความเก่าและธรรมชาติของพระเนื้อผงตระกูลพระสมเด็จครับ จากการพิจารณาด้วยเหตุและผลทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมาข้างต้น จึงการันตีว่า พระสมเด็จวัดระฆัง ที่แท้จริง ไม่จำเป็นต้องเป็น "องค์ดารา" (องค์ที่เคยลงหนังสือหรือมีชื่อเสียงโด่งดัง) หรือ "องค์ครู" (องค์ที่ถูกยกให้เป็นแม่แบบในการดูพิมพ์ทรง) ตามกระแสเสมอไป เพราะแก่นแท้ของพระเครื่องอยู่ที่ ความเก่าของธรรมชาติและมวลสาร เป็นสำคัญ สร้างขึ้นโดยสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) เป็นที่รู้จักกันทุกคนโดยเฉพาะข้าราชบริพาร บุคคลสำคัญและปุถุชน (สามัญชน) ประชาชนทั่วไปให้ทั่วถึง ด้วยมวลสารศักดิ์สิทธิ์ที่โดดเด่น เช่น ผงวิเศษทั้ง 5 (ผงปถมัง, อิทธิเจ, มหาราช, ตรีนิสิงเห และพุทธคุณ) ปูนเปลือกหอย ข้าวสุก และเกสรดอกไม้ ตามมวลสารที่หามาได้แต่ละครั้ง ซึ่งส่วนผสมแต่ละวาระ แต่ละครก กระบะสัดส่วนที่ไม่เท่ากัน จะอ่อนหรือแก่มวลสารใดเป็นหลัก การสร้างแต่ละครั้งมีจำนวนมาก จึงมีแม่พิมพ์ที่แกะหลายแม่พิมพ์ทั้งขนาดและรูปทรงไม่เหมือนกันเป๊ะๆ ทำให้ทำให้เชื่อกันว่ามีพุทธคุณครอบจักรวาลในวงการพระเครื่องจึงยกย่องให้เป็น "จักรพรรดิแห่งพระเครื่อง" และครองตำแหน่งอันดับ 1 ในชุด เบญจภาคี ด้วยเหตุผลทางประวัติศาสตร์ พุทธศิลป์ และความศักดิ์สิทธิ์ที่ยากจะหาวัตถุมงคลใดมาเทียบเคียง จึงมีคุณค่าและมูลค่านิยมสูงสุดในวงการพระเครื่องในปัจจุบันและต่างประเทศ การสร้างพระจำนวนมากมีจุดประสงค์หลักเพื่อสืบทอดอายุพระพุทธศาสนา เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ และเพื่อสร้างบุญกุศลครั้งใหญ่ตามความเชื่อบุคคลที่ศรัทธาให้ทั่วถึงคนในประเทศ

!โปรดตรวจสอบข้อมูลผู้ขายให้ละเอียด หากสะดวกแนะนำ นัดดูด้วยตนเอง เช็คประวัติ ดู(Verify Seller)(ห้ามมัดจำทุกกรณี !)

รายละเอียผู้ขาย

ความต้องการ	: ต้องการขาย

อับเดทล่าสุด	: วันนี้ 07:01:41

ราคาขาย	: 3,5xx,xxx

ราคา/ผ่อน	:

หมายเหตุ สมาชิก	:

สถานะ สมาชิก	: สมาชิกทั่วไป (ยังไม่ได้ส่งหลักฐาน)

เจ้าของประกาศ	: พงษ์สุวรรณ จอมสว่าง

หน้าร้านค้า	: www.talad-pra.com/shopping.php?m=10735

ที่อยู่	: 29/5 หมู่ 6 ตำบลสิ อำเภอขุนหาญ

จังหวัด	: ศรีสะเกษ <--(กดดูได้ครับ)

เบอร์ติดต่อ	: 0617459715

อีเมล์	: pongkhunhan@gmail.com

เข้าชม	: 3 ครั้ง

ไอพี	: 171.97.141.230